Showing posts with label στίχοι. Show all posts
Showing posts with label στίχοι. Show all posts

Tuesday, March 11

September Song in March


you gentlemen who think you have a mission
to purge us of the seven deadly sins
should first sort out the basic food position
then start your preaching, that's where it begins

you lot, who preach restraint and watch your waist as well
should learn for all time how the world is run
however much you twist, whatever lies you tell
food is the first thing, morals follow on

so first make sure that those, who now are starving
get proper helpings, when we all start carving

what keeps mankind alive, the fact that millions
are daily tortured, stifled, punished, silenced, oppressed
mankind can keep alive, thanks to its brilliance
at keeping its humanity repressed
for once, you must try not to shirk the facts:
mankind is kept alive by bestial acts.

you say the girls may strip with your permission (whoa!)
you draw the line dividing art from sin
so first sort out the basic food position
then start your preaching, that's where it begins

you lot, who bank on your desires and our disgust
should learn for all time how the world is run
whatever lies you tell, however much you twist
food is the first thing, morals follow on
*
for once, you must not try to shirk the facts
mankind is kept alive by bestial acts

Bertolt Brecht (text)
Kurt Weill (music)
Charlie Haden (double bass)
William Burrows (recital)

Sunday, March 2

leaving...

...so kiss me and smile for me
I tell you that I'll wait for you
hold me like you'll never let me go
'cause you're leaving on a Jet Plane
I don't know when you'll be back again
oh babe I hate to even think that you will go...

Tuesday, February 26

Thursday, February 14

El capitán y la sirena

una vez, un barco en plena alta mar
se hundió en una fiera tormenta
una bella sirena salvó al Capitán
y lo devolvió hasta la arena

y el Capitán de ella se enamoró
y aunque también lo amó La Sirena
venían de mundos distintos los dos
y su amor les sería una condena

qué hacer? qué hacer cuando el amor nos da pena?
qué hacer? qué hacer?
busca tu estrella, sigue tu estrella,
busca una estrella, sigue tu estrella!

los amantes trataron de usar la razón
para así resolver su dilema
y por más que entregaron todo el corazón
no se pudo arreglar su problema

"yo no sé respirar en la tierra, mi amor"
con dolor le decía La Sirena
"yo no sé respirar bajo el agua del mar"
contestaba el marino, con pena

qué hacer? qué hacer, cuando el amor nos condena?
y cuando caminen por esa "Calle de Amargura"
busquen su estrella, sigan su estrella
busquen su estrella, sigan su estrella
busquen su estrella, sigan su estrella...

- Rubén Blades

Tuesday, November 20

To Μπορντέλο του Gogol

If we are here not to do
what you and I wanna do
and go forever crazy with it
why the hell are we even here?

there was never any good old days
they are today, they are tomorrow
it's a stupid thing we say
cursing tomorrow with sorrow...

when we stand here in a row
looking like a bunch of heroes
I know that-a deep inside
nothing more but bunch of zeros

skolko utetchki tepla
vot takaja vot subda
nam segodnja suzdena
a bti mezget chto kogda da-j povezet!

steppin' on the trail of Ultimate
I would never choose to die
so give me the rest of all the secrets
give me new culture of life

Friday, October 12

a Rubén Blades

La chica plástica
Ella era una chica plástica de esas que veo por ahí
de esas que cuando se agitan sudan chanele number three
que sueñan casarse con un doctor
pues el puede mantenerlas mejor
no le hablan a nadie si no es su igual
al menos que sea un fulano de tal
son lindas delgadas de buen vestir
de mirada esquiva y falso reír

el era un muchacho plástico de esos que veo por ahí
con la peinilla en la mano y cara de yo no fui
de los que por tema en conversación
discuten que marca de carro es mejor
de los que prefieren el no comer
por las apariencias que hay que tener
pa' andar elegantes y así poder una chica plástica recoger

Que fallo!

era una pareja plástica de esas que veo por ahí
el pensando solo en dinero
ella en la moda en París
aparentando lo que no son
viviendo en un mundo de pura ilusión
diciendo a su hijo de cinco años
no juegues con niños de color extraño
ahogados en deudas para mantener
su estatus social en moda o coctel

Que fallo!

Era una ciudad de plástico de esas que no quiero ver
de edificios cancerosos y un corazón de oropel
donde en ves de un sol amanece un dolar
donde nadie ríe donde nadie añora
con gente de rostros de poliester
que escuchan sin oír y miran sin ver
gente que vendió por comodidad
su razón de ser y su libertad

Oye latino oye hermano oye amigo
nunca vendas tu destino por el oro ni la comodidad
nunca descanses pues nos falta andar bastante
vamos todos adelante para juntos terminar
con la ignorancia que nos trae sugestionados
con modelos importados que no son la solución

no te dejes confundir
busca el fondo y su razón
recuerda se ven las caras
pero nunca el corazón
no te dejes confundir
busca el fondo y su razón
recuerda se ven las caras
pero nunca el corazón
recuerda se ven las caras
y jamas el corazón

Parao
!
Hay quien ve la luz al final de su túnel
y construye un nuevo túnel, pa´ no ver,
y se queda entre lo oscuro, y se consume,
lamentando lo que nunca llegó a ser.
yo no fui el mejor ejemplo y te lo admito,
fácil es juzgar la noche al otro día;
pero fui sincero, y éso sí lo grito,
que yo nunca he hipotecado al alma mía!
si yo he vivido parao, ay que me entierren parao;
si pagué el precio que paga el que no vive arrodillao!
la vida me ha restregao, pero jamás me ha planchao.
en la buena y en la mala, voy con los dientes pelaos!
sonriendo y de pie: siempre parao!

las desgracias hacen fuerte al sentimiento
si asimila cada golpe que ha aguantao.
la memoria se convierte en un sustento,
celebrando cada rió que se ha cruzao.
me pregunto, cómo puede creerse vivo,
el que existe pa´ culpar a los demás?
que se calle y que se salga del camino,
y que deje al resto del mundo caminar!

a mí me entierran parao.
ay, que me entierren parao!
ahí te dejo mi sonrisa y todo lo que me han quitao.
lo que perdí no he llorao, si yo he vivido sobrao,
dando gracias por las cosas
que en la ruta me he encontrao.
sumo y resto en carne propia,
de mi conciencia abrazao.
parao! aunque me haya equivocao,
aunque me hayan señalao,
parao! en agua de luna mojao,
disfrutando la memoria de los rios que he cruzao,
aunque casi me haya ahogao, sigo parao!

Parao!

Wednesday, September 19

εξήγησέ μου σε παρακαλώ

Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει, αναμφιβόλως
δε με χωράει ο τόπος ρε παιδιά

Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια,
τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια,
τα λόγια, μοναχά, μας απομείναν κι οι θεωρίες
στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί

Βαρέθηκα να λέω πως θα αλλάξει
το σύστημα μας έχει επιτάξει
απόκληρα απομείναμε πουλάκια, κυνηγημένα
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά
απόκληρα απομείναμε πουλάκια
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά

Βαρέθηκα κι αυτό το μονοπάτι
ακόμα και σαν βρω κάνα κομμάτι
πώς είναι δυνατό να μαστουριάζεις, εξήγησέ μου
άμα σου περιφράξαν την καρδιά
για πες μου, πώς μπορείς και μαστουριάζεις
άμα σου περιφράξαν την καρδιά

Συνέχεια μου έρχεσαι από πίσω
δεν έχω πια το σάλιο να σε φτύσω
πώς γίνεται στον ένα παλαβιάρη, εξήγησέ μου
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν
πώς γίνεται στον κάθε παλαβιάρη
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν

κάποιος έπρεπε να σηκώσει το τηλέφωνο στις 17 του Μάρτη

Tuesday, July 17

10 λεπτά στο παρασκήνιο

Ζητάτε να σας πω
τον πρώτο μου σκοπό
τα περασμένα μου γινάτια
ζητάτε "είδα μάτια"
με σκίζετε κομμάτια

Σε μια παλιά πληγή
που ακόμα αιμορραγεί
μη μου γυρνάτε το μαχαίρι
αφού ο καθένας ξέρει
τι πόνο θα μου φέρει

Είναι πολύ σκληρό
να σου ζητούν να τραγουδήσεις
έναν παλιό σκοπό
που προσπαθείς να λησμονήσεις

Στο γλέντι σας αυτό
δε θα' τανε σωστό
αντί για άλλο πιοτό
να πιω εγώ φαρμάκι
μ' ένα τέτοιο τραγουδάκι

Γελάτε ειρωνικά
και λέτε μυστικά
ίσως με κάποια καταφρόνια
μια και περάσαν χρόνια
εσύ τι κλαις αιώνια

Γιατί βαρυγκωμείς
δεν είδαμε και μεις
μια ομορφιά σ' αυτή τη ζήση
δεν πήραμε απ' τη φύση
καρδιά για ν' αγαπήσει

Αχ, δεν είν' οι καρδιές
όλες το ίδιο καμωμένες
ούτε κι οι ομορφιές
στον κόσμο δίκαια μοιρασμένες

Και μες στη συντροφιά
σε κάθε ρουφηξιά
ξεχνώ μιαν ομορφιά
που γέμιζε μεράκι
το παλιό μου τραγουδάκι
- στον Α.

Thursday, May 3

Comprender

"Comprender ke no todo se comprende
es el motor para poder soñar"

"Το να κατανοήσουμε ότι δεν είναι τα πάντα κατανοητά είναι η κινητήρια δύναμη για να μπορούμε να ονειρευόμαστε"

- Ojos de Brujo

Tuesday, May 1

Mama Tierra

Que dificil cantarle a tierra madre
que nos aguanta y nos vio crecer
y a los padres de tus padres
y a tus hijos los que vendrán despues

Si la miras como a tu mama
quizas nos cambie la mirada
y actuemos como el que defiende a los suyos
y a los que vienen con el

La raiz en mis pies yo sentí
levante la mano y ví
que todo va unido, que todo es un ciclo
la tierra, el cielo y de nuevo aqui

Como el agua del mar a las nubes va,
llueve el agua y vuelta a empezar, oye i yee

Grite, grite...o no lo ves??
va muriendo lentamente, mama tierra...mother earth...

No se trata de romper ventanas
ni farolas ni de cara
mejor romper conciencias..equivocadas..oye..
nadie nos enseñó ni a ti ni a mi
nadie nos explicó ni a ti ni a mi
mejor aprender, que corra la voz y quizás conseguir...
-Macaco

Sunday, April 15

Silencio

Silencio
cuando llamando a la suerte, no comparece en ese momento
en silencio, solo
recogiendo platos rotos, va mi compare de puerto en puerto
en silencio, solo en silencio
barquito velero, ¡¡barquito velero!!

Mentira, todo es mentira
los sueños y las ilusiones sin timón hacia la deriva
susurran callaítas, mares, cielos y ríos
tierras lejanas, madres y niñas
testigos de un tiempo, de tanto odio y tanta injusticia.

Miraba las estrellas una noche de verano
buscando la ternura, que tuvo y no volverá
juguete de papel desvanecía en sus manos
inocencia que tuvo y no volverá.

Quien entiende
lo que es la vida y la muerte
los momentos aparentes que nos tocan de vivir
Quien entiende
las apariencias engañan al más noble
amor y odio se confunden
tormenta y agua que va, que va y al mar
¡¡¡quien entiende!!!

Sabiéndolo tó de tó,
recoger la noche clara que la ternura fraguó
no busques la noche oscura por oscuro callejón
no la esperes, llega sola...

Miraba las estrellas y no veía ná...
Más que puntitos luminosos en un mundo nublao...
Reflejo de galaxias en un cielo gris...
Espera los colores que están por venir...

Miraba las estrellas una noche de verano
buscando la ternura, que tuvo y no volverá
juguete de papel desvanecía en sus manos
inocencia que tuvo y no volverá...
- Ojos de Brujo

Sunday, March 25

Estranha forma de vida

Foi por vontade de Deus
que eu vivo nesta ansiedade
que todos os ais são meus,
que é toda a minha saudade
foi por vontade de Deus

Que estranha forma de vida
tem este meu coração
vive de vida perdida
quem lhe daria o condão?
que estranha forma de vida

Coração independente
coração que não comando
vives perdido entre a gente
teimosamente sangrando
coração independente

Eu não te acompanho mais
para, deixa de bater
se não sabes onde vais
porque teimas em correr
eu não te acompanho mais
- Amália Rodrigues