και εις ανώτερα...

Στις 8 Γενάρη του 1991 ο μαθηματικός Νίκος Τεμπονέρας δολοφονήθηκε με χτύπημα στο κεφάλι από σιδηρολοστό στο 3ο Λύκειο Πατρών, στην πλατεία Βουδ. Βασικός δράστης o τότε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ (Οργάνωση Νέων της Νέας Δημοκρατίας, βλ. ΔΑΠ-ΝΔΦΚ) Ιωάννης Καλαμπόκας και οι μετέπειτα ιστορίες-παρωδίες είναι γνωστές (1, 2) όσο και τραγικές.. Εν έτει 2008, μετά από 17 χρόνια η ΝΔ δια στόματος του βουλευτή της Νίκου Παπαδημάτου (δεξιά) τον τιμά, αφιερώνοντάς του κομμάτι της πρωτοχρονιάτικης πίτας και δηλώνει ότι «η παράταξη, δεν πρέπει να ξεχνά τους αγωνιστές της όπως τον αγωνιστή Γιάννη Καλαμπόκα». Συγχαρητήρια για αυτή του την κίνηση, τουλάχιστον είναι ειλικρινής με την κατάντια του. Αξιοσημείωτο είναι το ότι ο επί της ουσίας πολιτικός υπεύθυνος της δολοφονίας, τότε Υπουργός, Κοντογιαννόπουλος, είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Σημίτη. Όπως επίσης είναι άξια αναφοράς η στάση του ΚΚΕ το οποίο τακτικά αποφεύγει την αναφορά στον Τεμπονέρα, καθώς άνηκε στο ΕΑΜ (Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο), απόσπαση του ΚΚΕ.

Ιστορικό
Βίντεο-αφιέρωμα στον Τεμπονέρα (torrent)
Σαν σήμερα
http://www.imeranews.gr/detail.php?id=41062
http://www.imeranews.gr/detail.php?id=41279
http://stigalaria.wordpress.com/2008/02/01/kke-temporeras-papadhmatos/
http://www.anarkismo.net/newswire.php?story_id=2148
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=820344
εξάποδο

αναίρεση (ελαφρολαϊκό άσμα Σπηλαίου)

μια νότα φάλτσα και κουτσή

κινά το λόφο ν'ανεβεί
ιδρώνει η έρμη, αγκομαχά
σαν το λιοπύρι την χτυπά

στα στάχια μέσα μπλέκεται
με τα έντομα παλεύει
το γαϊδουράκι καβαλά
τις μύγες του σκορπαίνει

πήρε καμίνο δύσκολο
δύσβατο μονοπάτι
μα έχει μια αναίρεση
κρυφά βάλει στο μάτι

πια δεν βαστά να 'ναι στραβή
η έρμη η πλάτη της πονεί
να φτάσει θέλει στην κορφή
την ομορφιά της για να δει

μικρή μου αναίρεση γλυκιά
μου 'κανες μάγια τρομερά
μες στο γλυκό σου το κορμί
η πιο θεσπέσια μουσική

σαν την ακούω να με καλεί
πέρα από κάθε λογική
υπνωτισμένος σαν παιδί
δίνω όλη μου τη ζωή

προς τα πού πάμε για Ευρώπη; (Part II)

Μέρος Δεύτερο: Η δικαστής Γρεβενών κυρία Μαρία Μαργαρίτη (με τις όποιες επιφυλάξεις μπορεί να έχει κανείς μετά από το βίντεο), εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στήν φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς. Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον οίκο ανοχής που λειτουργεί στους χώρους των δικαστηρίων: Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι"μεσάζοντες") σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων, συγκερκριμένα στο υπόγειο του δικαστικού μεγάρου! Η πόρτα έφερε την επιγραφή "σύλλογος για την προστασία των ανηλίκων" (δεν το έχω επιβεβαιώσει ακόμα-τα σχόλια δικά σας)..

Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων. Όμως, η προσωπική ασφάλεια του κου Καραμανλή φρόντισε να την απομακρύνει βίαια, όπως θα δείτε και στο παρακάτω βίντεο. Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC.

- το παραπάνω κείμενο είναι δανεισμένο από ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης -

προς τα πού πάμε για Ευρώπη; (Part I)

Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα 2008, τη χώρα των όμορφων παραλιών, της φιλοξενίας, του φιλότιμου..rrrrr..rewind.. της κομπίνας, της μίζας, του δημοσίου, των καμμένων δασών, παραλιών και αναμνήσεων, των μπετών, των ξενοδοχείων, του γκολφ και των αναψυκτυρίων, των 600 ευρώ, του στρατού, του ρατσισμού, των χρυσών αυγών, της αστυνομίας, της δεξιάς και του δεξιότερου ακόμα σοσιαλισμού της ντροπής, της ορθοδοξίας και της εκκλησίας, του ψευτοκομμουνισμού, της τηλεόρασης και των media, των δήθενκουλτουριάρηδων, του κάγκουρα, των κυριλλέ και των ψώνιων, των κλαμπ και των μπουζουκιών, του φραπέ και του ταβλιού, του ολυμπιακοπαναθηναϊκού, του κόκκαλη, του λαμπράκη..
του Μαλάκα

Μέρος Πρώτο: Ένα πολύ περίεργο φαινόμενο έχει δημιουργηθεί στην Πάτρα. Μαζεύονται λέει μετανάστες από το Αφγανιστάν και βρωμίζουν την πόλη. Πώς και βρέθηκαν εκεί; Ίσως να φταίει ότι η Δύση διέλυσε την χώρα τους για μια χούφτα δολλάρια.. Ή απλά να ήθελαν λίγο Ευρωπαϊκό αέρα ρε παιδί μου.. Και επειδή μαζεύτηκαν πολλοί, είναι πέρασμα για το Ευρωπαϊκό όνειρο βλέπεις η Πάτρα, ενοχλήθηκαν οι προνομιούχοι ανώτεροι έλληνες κάτοικοι, γιατί τους βρωμίζανε τον κήπο και έφερναν αρρώστιες λέει, έκλεβαν, βίαζαν, σκότωναν και άλλα τέτοια καλά. Επειδή είναι Αφγανοί και φυσικά όχι επειδή ζούνε με το τίποτα και τους συμπεριφέρονται όλοι σαν σκουπίδια εξ'ορισμού. Ενώ οι ανώτεροι έλληνες όταν πήγαιναν κατά κύματα στην Γερμανία και τα ισοπεδώνανε όλα δεν υπήρχε πρόβλημα. Αλλά έτσι είναι αυτά, ξεχνάμε εύκολα εμείς οι ανώτεροι.. Και φυσικά ένα μάτσο φτερά και πούπουλα, κόρνες και κομφετί, μαυροδάφνες και μεθυσμένοι τουρίστες από το καρναβάλι είναι πολύ πιο σημαντικά από 3000 ανθρώπους, ειδικά μη-έλληνες. Και το καρναβάλι, ε, φέρνει και κάποια εκατομμύρια, αυτοί τι φέρανε; Ένα αλισβερίσι δεν είναι όλα εξάλλου;

μου γράφει μία φίλη από Πάτρα:
"Η σκούπα έγινε.. τους περισσότερους τους μάζεψαν.. όσοι μείναν εδώ λένε ότι έχουν κάνει αίτηση για άσυλο και περιμένουν.. Αυτοί είναι πλέον περιορισμένοι στον καταυλισμό, δεν κυκλοφορούν έξω γιατί θα τους συλλάβουν. Όσοι ξεφύγαν από τη σκούπα και δεν περιμένουν κάποιο χαρτί απλά κρύβονται. Αυτούς που μαζέψανε ακούγεται ότι θα τους πάνε σε κάτι μπουντρούμια στην Πέτρου Ράλλη. Τι σχέδια έχουν για αυτούς δεν ξέρουμε.. Οι κάτοικοι της Αγυιάς (περιοχή κοντά στον καταυλισμό) τρέμουν (οι κάτοικοι είναι χειρότεροι από τους πολιτικούς). Τελικά ο νομάρχης και ο δήμαρχος αποφάσισαν να τους μαζέψουν όπως όπως..! Τι να σου πω, τώρα πλέον δεν τους βλέπουμε σχεδόν καθόλου.. Τι κάναν με τους ανήλικους επίσης δεν ξέρουμε.. Ο κόσμος πάνω κάτω ξέρει τι συμβαίνει, αλλά το χειρότερο είναι ότι δεν τους νοιάζει. Στο σχολείο που κάνω μάθημα μαζεύαν υπογραφές για να γκρεμίσουν τον καταυλισμό, χωρίς να προτείνουν κάποια λύση."

Ακούστε τις δηλώσεις του "κυρίου" Φούρα, εκλεγμένου δημάρχου Πατρών, χωρίς ντροπή και αίσχος και χωρίς κανέναν να τον κρεμάει ανάποδα στην κεντρική πλατεία τον γελοίο:
Φούρας

Και τελικά, τι έγινε με αυτούς τους ανθρώπους; Αυτό έγινε.

Links:
http://patras.indymedia.org/?lang=el
http://www.indy.gr/features/patra-pogkrom-stoys-prosfyges
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_05/02/2008_258133
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_510816_05/02/2008_258132
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_05/02/2008_258131
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_05/02/2008_258134
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=94021752

La Ruta Natural

Το φυσικό μονοπάτι (στα Ισπανικά παλίνδρομο LaRutaNatural) είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μικρού μήκους ταινία του Alex Pastor, γυρισμένη το 2004. Κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Sundance, το μεγαλύτερο φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου των ΗΠΑ, όπως και πολλά άλλα βραβεία..

Γεύσεις από την Αϊτή

Λαχταριστά λασπομπισκότα και μπύρες ενώ βλέπουμε το ματς για σήμερα.. Ευχαριστώ το φίλο μου το Θάνο για αυτές τις γευστικές συνταγές, παραδοσιακές της Αϊτής και επηρρεασμένες άθελά τους από παγκόσμιες έθνικ και βασικά από τις πολύ-έθνικ κουζίνες.. Για να δούμε λοιπόν τι χάνουμε: Γαστρονομία.

Και μαζί με το φαγητό ας δούμε και το παιχνίδι...

ταξίδι χωρίς προορισμό

μία βραδιά, πορεία τυφλή του παραλόγου

σε μια αγγαλιά μάτια φωλιάζουν σιωπηλά

για φωτιάς όνειρο που δεν τελειώνει πες μου
θαρρώ το ίδιο είδα και γω κάποια φορά

μια χούφτα αστέρια, μοιάζουν ψεύτικα φωτάκια
χάντρες που σβήνουνε ψηλά στη χαραυγή
σε μια σκεπή ξαπλώνει ο γέρος μαγεμένος
χαϊδεύει ακίνητος μια μαγική στιγμή

βυθός παράξενος, γεμάτος αναμνήσεις
μα στολισμένος με κοράλλια μαγικά
άγνωστα ακόμα, με μυστήριο καλυμμένα
τέσσερα μάτια τα χαζεύουν ζωηρά

η φαντασία, άσπρο άλογο καλπάζει
ποδοπατάει καθετί το λογικό
φόβος κι ελπίδα αναβάτες, στο φεγγάρι
κύμα σηκώνουνε, βαρκάκια στο βυθό

μικρή κουκέτα σ'ένα τρένο μαγεμένο
μοναδικός προορισμός το πουθενά
δυο επιβάτες σαν θα φτάσει κατεβαίνουν
βουνά διασχίζονται από ρυάκια μυστικά

πίσω απ'τις πόρτες της η τύχη τι να κρύβει
κάποιος το τέλος κάποτε ήθελε να δει
μα από τη στέγη ο γέρος σιγοψιθυρίζει
το άγνωστο είναι το μοναδικό κλειδί
όπως και κάθε τέτοια μαγική στιγμή

- δεν είμαι όλα όσα φαντάζεσαι
- δεν φαντάζομαι όλα όσα είσαι

σκιά

μικρή σκιά με τριγυρνά, με γυροφέρνει

πετάει ο χρόνος, σαν παιδάκι της γελά
σαν βγαίνει ο ήλιος, κρύβεται και περιμένει
μα πριν να δύσει πάλι ξεπηδάει μπροστά

ύπνου μυστήριο ξαφνικό, ποιος το πιστεύει;
βουβή ταινία ξετυλίγεται γοργά
μια γεύση επίμονη, με τίποτα δεν φεύγει
πικρία κρύβουνε τα φρούτα τα γλυκά

μία σκιά ίσως να παραμείνει πάντα
αίνιγμα απλό, μα που δεν το 'λυσε κανείς
μια αχνή ιδέα, πώς μπορούσες να διαλέγεις;
αντί δυο δάκρυα, μια φωνή, ένα φιλί;

της Λισαβόνας ένα σκοτεινό σοκάκι
με ένα φάντο μια τσιγγάνα αργά κεντά
σαν τον καπνό από τσιγάρο που πετάει
μορφή να έπαιρνε η σκιά για μια φορά

Ελένη

Αηδόνι ποιητάρη,
σαν και μια τέτοια νύχτα στ’ ακροθαλάσσι του Πρωτέα
σ’ άκουσαν οι σκλάβες Σπαρτιάτισσες κι έσυραν το θρήνο,
κι ανάμεσό τους - ποιος θα τό -λεγε - η Ελένη!
Αυτή που κυνηγούσαμε χρόνια στο Σκάμαντρο.
Ήταν εκεί, στα χείλια της ερήμου. την άγγιξα, μου μίλησε:
«Δεν ειν’ αλήθεια, δεν ειν’ αλήθεια» φώναζε.
«Δεν μπήκα στο γαλαζόπλωρο καράβι.
Ποτέ δεν πάτησα την αντρειωμένη Τροία».

Με το βαθύ στηθόδεσμο, τον ήλιο στα μαλλιά, κι αυτό
το ανάστημα
ίσκιοι και χαμόγελα παντού στους ώμους στους μηρούς στα γόνατα.
ζωντανό δέρμα, και τα μάτια με τα μεγάλα βλέφαρα,
ήταν εκεί, στην όχθη ενός Δέλτα.
Και στην Τροία;
Τίποτε στην Τροία - ένα είδωλο.
Έτσι το θέλαν οι θεοί.
Κι ο Πάρης, μ’ έναν ίσκιο πλάγιαζε σα να ήταν πλάσμα ατόφιο.
κι εμείς σφαζόμασταν για την Ελένη δέκα χρόνια.

Μεγάλος πόνος είχε πέσει στην Ελλάδα.
Τόσα κορμιά ριγμένα
στα σαγόνια της θάλασσας στα σαγόνια της γης.
τόσες ψυχές δοσμένες στις μυλόπετρες, σαν το σιτάρι.
Κι οι ποταμοί φουσκώναν μες στη λάσπη το αίμα
για ένα λινό κυμάτισμα για μια νεφέλη
μιας πεταλούδας τίναγμα το πούπουλο ενός κύκνου
για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.
Κι ο αδερφός μου;
Αηδόνι αηδόνι αηδόνι,
τ’ είναι θεός; τι μη θεός; και τι τ’ ανάμεσό τους;

Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες.

Δακρυσμένο πουλί, στην Κύπρο τη θαλασσοφίλητη
που έταξαν για να μου θυμίζει την πατρίδα,
άραξα μοναχός μ’ αυτό το παραμύθι,
αν είναι αλήθεια πως αυτό είναι παραμύθι,
αν είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι δε θα ξαναπιάσουν
τον παλιό δόλο των θεών.
αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ‘χει μες στη μοίρα του ν’ ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.

- Γιώργος Σεφέρης, απόσπασμα
Ημερολόγιο καταστρώματος Γ’ (1955)

Oscar

Ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες της jazz έφυγε από κοντά μας χθες, στα 82 του χρόνια, αφήνοντας πίσω ένα τεράστιο έργο που περιλαμβάνει συνεργασίες με μια πληθώρα μορφών της jazz όπως ο Charlie Parker, η Ella Fitzgerald, ο Joe Pass, ο Dizzy Gillespie, ο Ben Webster, ο Lester Young, ο Stephane Grappelli και ο Stan Getz. Καλό ταξίδι..

"A jazz player is an instant composer. You have to think about it, it's an intellectual form"

- Oscar Peterson

RFID

Vamos!

Εν αρχή υπήρξε το barcode, προϊόν της ύφεσης του 1932, εφεύρεση του 1948 που διαδώθηκε εμπορικά την δεκαετία του '80. Ο ένας από τους δύο εφευρέτες του, Norman Joseph Woodland βραβεύτηκε από τον George H. W. Bush (! #1) το 1992 (! #2) με το εθνικό μετάλλιο τεχνολογίας για την συμβολή του. To barcode δεν ήταν καθόλου επιτυχημένο στην αρχή και αριθμούσε ελάχιστες επιχειρήσεις που το χρησιμοποιούσαν. Όλα αυτά άλλαξαν όταν η Wal-Mart αποφάσισε να το υιοθετήσει, τη δεκαετία του '80. Εν συνεχεία ήρθε το RFID (Radio Frequency Identification), ο μοντέρνος αντικαταστάτης τoυ barcode. Πρόκειται για το τετράγωνο αυτοκόλλητο που χρησιμοποιείται ως αντικλεπτικό σε σούπερ μάρκετ, βιβλιοπωλεία κλπ. Όλοι το έχουμε δει, αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι αγνοούμε πώς και τι είναι ακριβώς, πώς λειτουργεί και γιατί θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει. Ένα RFID chip λοιπόν, μεγάλου μεγέθους είναι έτσι:

Ένα RFID είναι κατά βάση ένας ασύρματος τηλεπικοινωνιακός μηχανισμός που αποτελείται από δύο κομμάτια. Το πρώτο είναι ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα στο οποίο πραγματοποιείται η επεξεργασία της πληροφορίας και η διαμόρφωση (modulation/demodulation) του σήματος. Το δεύτερο είναι μία κεραία, περίπου σαν αυτή που υπάρχει στα κινητά, η οποία λειτουργεί στα 800MHz-1Ghz ανάλογα τη χώρα, συχνότητα δηλαδή κινητών, και ως εκ τούτου το μέγεθός της μπορεί να είναι τόσο μικρό. Η εμβέλεια είναι της τάξης των 5 μέτρων, αναλόγα με τις συνθήκες. Ένα πολύ σημαντικό σημείο που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι τα μοντέρνα RFID είναι παθητικά στοιχεία, σε αντίθεση με τα πρώτα που ήταν πιο μεγάλα σε όγκο και απαιτούσαν μπαταρία. Αυτό πιο απλά σημαίνει ότι πλέον δεν περιέχουν μπαταρία, καθώς δεν την χρειάζονται. Η απαιτούμενη ενέργεια λειτουργίας αντλείται από την ακτινοβολία του πομπού (π.χ. των δύο μεγάλων μπαρών στην έξοδο ενός καταστήματος), καθώς η κεραία κατά βάση είναι ένας ανακλαστήρας/συσσωρευτής ενέργειας. Αυτό επίσης σημαίνει ότι δεν έχουν όριο χρόνου ζωής, καθώς δεν έχουν αναλώσιμα μέρη.

(RFID: Κακή φάση)

Σε παρένθεση γιατί θα έπρεπε να είναι μάλλον προφανές, αλλά σε περίπτωση που δεν είναι, εδώ είναι κάποιοι λόγοι για τους οποίου το RFID δεν είναι το καλύτερο πράγμα για την πλειοψηφία του κόσμου. Καταρχήν μιλάμε για στιγμιαία αναγνώριση ατόμων, κατάργηση προσωπικών στοιχείων από οποιονδήποτε κατέχει μηχάνημα που διαβάζει RFID. Εννοείται ότι υπάρχει "βαριά κωδικοποίηση" η οποία είναι πολύ "ασφαλής" που θα μπορεί να την διαβάζει μόνο το καλό μας κράτος.. Επίσης είναι ΤΟΣΟ ασφαλές που ο Steve Boggan και ένας χάκερ φίλος του το έσπασαν σε κάποιες ώρες. Οι κάτοχοι λοιπόν θα περπατάνε στο δρόμο εκπέμποντας σε όποιον ενδιαφερόμενο τα προσωπικά τους στοιχεία.

Μέχρι τώρα το RFID χρησιμοποιείται ως αντικλεπτικό σύστημα. Από το 2008 θα υπάρχει ένα σε όλα τα Αμερικάνικα διαβατήρια. Ήδη από το Νοέμβρη του 2007 έχει αρχίσει η εφαρμογή του νόμου που υποχρεώνει όλους τους κάτοικους της Αγγλίας (βασισμένο στην ίδια παγκόσμια συνθήκη) να αντικαταστήσουν τα διαβατήριά τους με τα καινούργια που περιέχουν το τσιπ (περίπου 4 εκατομύρια ήδη έσπευσαν να το κάνουν για την προσωπική τους ασφάλεια). Αυτό συνοδεύεται με τον νόμο που υποχρεώνει τους Άγγλους πολίτες να παραδώσουν τα ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ τους στοιχεία ως το τέλος του 2007 σε ειδική υπηρεσία του κράτους. Όποιος δεν το κάνει πολύ απλά δεν μπορεί να βγάλει Αγγλικό διαβατήριο και κατά συνέπεια είναι φυλακισμένος στην Αγγλία μέχρι να τα παραδώσει. Επιτέλους δημοκρατία. Αυτό δεν είναι παρά το πρώτο βήμα για τις Αγγλικές ταυτότητες που θα αντικαταστήσουν τα παραπάνω και φυσικά θα φέρουν RFID.

Εννοείται ότι όλοι αυτοί οι νόμοι περνάνε στα πλαίσια της εθνικής ασφαλείας και του πολέμου κατά της τρομοκρατίας. Επίσης αυτό είναι το πρώτο βήμα καθώς σε κάποια φάση τα ID θα αντικατασταθούν από εμφυτεύματα με το τσιπ, τα οποία γίνονται ΗΔΗ, σε περίπτωση που όλα αυτά σας φαίνονται πολύ μακρινά και τραβηγμένα. Απλά δεν υπάρχει δεσμευτικός νόμος, όπως δεν υπήρχε πριν 5 χρόνια με τα διαβατήρια. Σε 5 χρόνια θα σκηνοθετήσουν μερικές επιθέσεις ακόμα για να πιστούν και οι πιο σκεπτικοί ότι τελικά χρειάζεται να γίνει. Στα ίδια πλαίσια κινείται και η φοβερά επιτυχημένη συνθήκη της Λισαβόνας που έγινε κεκλεισμένων των θυρών, με αποφάσεις και περιεχόμενο που δεν προβλήθηκε από τα ΜΜΕ. Τη συνθήκη αυτή θα πρέπει να εφαρμόσουν όλα τα κράτη-μέλη εκτός από την Ιρλανδία η οποία θα κάνει δημοψήφισμα. Τι ρυθμίσεις έχει η συνθήκη όσον αφορά στην τρομοκρατία, την δημόσια ασφάλεια και των περιορισμό των προσωπικών ελευθεριών; Ποιος την άκουσε και ποιος ξέρει τι περιέχει; Νομίζω πολλοί λίγοι, και είναι εντυπωσιακό αν σκεφτείς ότι περιέχει τροπολογίες που επηρρεάζουν την καθημερινότητα κάθε ανθρώπου που ζει στην Ευρώπη.

Αμερικανικά διαβατήρια

Μετά την 1η Γενάρη 2008 όλα τα Αμερικανικά διαβατήρια υποχρεωτικά θα φέρουν RFID, το οποίο θα περιέχει τα στοιχεία του επιβάτη, βιομετρικές λεπτομέρειες και διάφορες άλλες πληροφορίες που το Κονγκρέσο έκρινε χρήσιμες ότι πρέπει να μπορούν να είναι διαθέσιμες για κάποιον σε 1 δευτερόλεπτο. Οι λόγοι εισαγωγής είναι φυσικά αντιτρομοκρατικοί και κατά τις πλαστογραφίας. Ο τρόπος να απαλαγεί κάποιος από αυτό δεν είναι να αφήσει το διαβατήριο στο πλυντήριο με τα ρούχα ή στο φούρνο μικροκυμάτων, αλλά απλά να κοπανήσει το RFID με ένα σφυρί, προτείνει το Wired. Εννοείται πως η εισαγωγή στα Αμερικάνικα διαβατήρια είναι η μία πλευρά και υποδηλώνει την αντίστοιχη εισαγωγή σε χώρες του υπόλοιπου κόσμου. Γιατί προφανώς η Αμερικάνικη κυβέρνηση δεν έχει λόγους να υποχρεώνει τους πολίτες της να της αποκαλύπτουν δεδομένα που ήδη γνωρίζει.


Σύνδεσμοι-Πηγές
http://www.schneier.com/blog/archives/2004/10/rfid_passports.html
http://www.securityfocus.com/columnists/169
http://en.wikipedia.org/wiki/RFID
http://www.webopedia.com/DidYouKnow/Computer_Science/2005/rfid.asp
http://globalguerrillas.typepad.com/globalguerrillas/2006/01/weapons_the_rfi.html
http://www.invokemedia.com/how-to-disable-an-rfid-tag-with-your-cellphone-2.html
http://www.guardian.co.uk/idcards/story/0,,1950226,00.html

Αννάπολη συρρίκνωσα την Παλαιστίνη...

http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/7138076.stm
http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/7136068.stm
http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/7158072.stm
με επιφύλαξη για την σελίδα www.planetquo.com γιατί δεν την έχω δει καλά ακόμα..

...και ενώ μέχρι και η Αμερικάνικη επιτροπή πυρηνικών αναγκαστικά αναγνωρίζει την ανυπαρξία προγράμματος κατασκευής πυρηνικών μετά το 2003 (δες), η ηγεσία του Ισραήλ, το οποίο διατηρεί πυρηνικό πρόγραμμα με την ευλογία των ΗΠΑ προφανώς δεν βολεύεται με αυτή την κατάληξη και διαβεβαιώνει με επιχειρήματα.. "Ρε έχουν πυρηνικά, άκου που σου λέω.. Βομβαρδίστε τους να τελειώνουμε, πολύ το συζητάμε αυτή τη φορά.." (δες1, δες2, δες3)

*** πολύ καλό άρθρο για το Παλαιστινιακό ***

Where you gonna run?

Where you gonna run?

Where you gonna hide?
Who you tryin to see?
What you tryin to find?

We're all in this race
Everybody trying to keep a pace
Can't get away
No no, there is no escape

The world is faced with problems
And many illusions
Love is the man overstanding
It's the only solution

People walking around in disguise
Try to tell me what they're trying to hide
'Cause what you're looking for
It stay here with you all the time

The world is faced with problems
And many illusions
Love is the man overstanding
It's the only solution

Ilha das Flores

Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον μικρού μήκους (13 λεπτά) είναι το Ilha das Flores. Η ιστορία του "νησιού των λουλουδιών", στο Portο Alegre της Βραζιλίας (δύο κάπως ειρωνικά ονόματα), σκηνοθετημένη από τον Jorge Furtado το 1989. Ενδιαφέροντα και ευχάριστα στοιχεία του πολιτισμού μας μέσα από την πορεία μιας..ντομάτας Suzuki. Ζήτω οι αντικριστοί αντίχειρες λοιπόν, και όσα δεν τρώνε ούτε τα γουρούνια..τα τρώνε όσοι δεν έχουν λεφτά.. Λογικό ε;

Μέρος 1ο
Μέρος 2ο

Zeitgeist

Είναι μια εντυπωσιακή αίσθηση όταν από ένα γεγονός ξαφνικά συνδέονται πολλά σκόρπια (και μη) κομμάτια και σκέψεις που μπορεί να έχει κανείς και φαίνεται να βγαίνει ένα κάποιο νόημα, το οποίο αν και όχι ιδιαίτερα ευχάριστο τουλάχιστον υπάρχει. Κάτι τέτοιο συνέβη βλέποντας το Zeitgeist (που μεταφράζεται από τα γερμανικά ως το πνεύμα της Εποχής - spirit of the Age και είναι και τίτλος άλμπουμ των Smashing Pumpkins), μια Αμερικάνικη παραγωγή, η οποία για προφανείς λόγους δεν έχει διαφημιστεί, ούτε καν περιλαμβάνεται σε μεγάλες σελίδες ταινιών όπως το imdb. Αντ'αυτού αν κάποιος ψάξει θα βρει αναφορές στο American Zeitgeist που είναι εντελώς διαφορετική ταινία, για να μην μπερδευόμαστε. Η ταινία-ντοκυμαντέρ διανέμεται δωρεάν και μπορείτε να τη δείτε online στην επίσημη σελίδα, http://zeitgeistmovie.com, με υπότιτλους σε διάφορες γλώσσες. Για να την δείτε online με ελληνικούς υπότιτλους πηγαίνετε εδώ. Με κάποιο ψάξιμο δυστυχώς η ταινία παρουσιάζει κάποιες ανακρίβειες οπότε έχω κάποιες επιφυλάξεις (για παράδειγμα ημερομηνίες για την γέννηση της Krishna που στο wikipedia ορίζεται ως η 19η ή 21η Ιουλίου του 3228 π.Χ.). Στην σελίδα πάντως υπάρχουν πολλές αναφορές ως προς τις πηγές και την τεκμηρίωση των όσων παρουσιάζονται στην ταινία. Τα σχόλια ευπρόσδεκτα...

Είναι κάτι που πιστεύω πως πρέπει να το έχουμε δει όλοι

και επιπλέον έτσι για να γουστάρουμε:

1. Κέρδη δισεκατομμυρίων από τις βρετανικές τράπεζες μέσω φιλανθρωπικών ιδρυμάτων

2. Καταδικάσθηκε ιερέας για τη σεξουαλική κακοποίηση πέντε αγοριών

3. Ντροπιαστική συνέντευξη του Alan Greenspan, του επί 19 χρόνια (1987-2006) προέδρου του Federal Reserve, κοινώς βασικού διαχειριστή του Ομοσπονδιακού χρήματος των ΗΠΑ. Προσπαθεί αποτυχημένα να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά για τα 9 δισεκατομμύρια δολάρια που "εξαφανίστηκαν" στο Ιράκ, μεταξύ άλλων.

γιατί μαμά;

Μια ωραία πρωία η μαμά μου με πήρε από το χέρι, μου χαμογέλασε και μου είπε ότι θα με πάρει από αυτόν τον τόπο, ότι θα πάμε σε ένα καλύτερο μέρος.. Σε μια καλύτερη ζωή, σε ένα μέλλον (link1, link2, link3, link4, link5, link6). Θα πάμε στη Δύση! Στην παραδεισένια Δύση που έχει αρμέξει όλο τον πλανήτη και έτσι δεν έχουμε να φάμε, οπότε αναγκαζόμαστε να στοιβαζόμαστε σα σακιά στα σαπιοκάραβα.. Τελικά όμως ήμουν άτυχος, δεν κατάφερα να δω τίποτα από όλα αυτά..

Γιατί μαμά;

Εξήντα τέσσερις παράνομοι μετανάστες πνίγηκαν στα ανοιχτά των ακτών της Υεμένης, στην είσοδο του Κόλπου του Άντεν. Τρία παιδάκια και επτά γυναίκες περιλαμβάνονται στα θύματα, τα πτώματα των οποίων βρέθηκαν από ψαράδες της περιοχής και από Υεμενίτες ειδικούς συνοριακούς φρουρούς. Το πλοίο που μετέφερε τους παράνομους μετανάστες αναποδογύρισε, πιθανώς λόγω κακών καιρικών συνθηκών, στα ανοικτά της επαρχίας Σάμπουα προστίθεται από το πρακτορείο που δεν αναφέρεται στην εθνικότητα των θυμάτων. -Καθημερινή

Ζήτω τα κράτη, καλά που γεννηθήκαμε στην Ελλάδα, μπορούμε να είμαστε εθνικά υπερήφανοι για την κωλοφαρδία μας..

To Μπορντέλο του Gogol

If we are here not to do

what you and I wanna do
and go forever crazy with it
why the hell are we even here?

there was never any good old days
they are today, they are tomorrow
it's a stupid thing we say
cursing tomorrow with sorrow...

when we stand here in a row
looking like a bunch of heroes
I know that-a deep inside
nothing more but bunch of zeros

skolko utetchki tepla
vot takaja vot subda
nam segodnja suzdena
a bti mezget chto kogda da-j povezet!

steppin' on the trail of Ultimate
I would never choose to die
so give me the rest of all the secrets
give me new culture of life

όσοι είναι στην Αθήνα ας το δουν

http://www.inout.gr/showthread.php?t=17007

τι; δεν θυμάμαι...

Όχι δεν είναι άλλο ένα ποστ για τον Κάρλο Τζουλιάνι, είναι ένα ποστ με αφορμή την κίνηση του Δημάρχου της Γένοβας να "καλύψει" το γκράφιτι με το πρόσωπό του, να ξεχάσουν όλοι γρήγορα αυτό το "ατύχημα".. Τώρα είμαστε όλοι φίλοι ξανά.. Όποιος θέλει μπορεί να υπογράψει. Για να θυμόμαστε λοιπόν..




Διάβασέ με...
Δες με... (στα Ιταλικά)

το χασμουρητό

σε κατάλευκη λεωφόρο
απ'το δέρμα το πιο απαλό
ένας μέρμηγκας μονάχος
ψάχνει απάγκιο στο χαμό

βλέπει μπρoς του δυο λακάκια
γης μυστήριο, δυο βουνά
μέσα τους κατρακυλάει
και από καρδιάς γελά

ξαποσταίνει ν'ανασάνει
τα χιλιόμετρα πολλά
σε μία σπιθαμή δικιά της
τη ζωή του εξερευνά

την ζυγίζει, την μετράει
στο αυτί της τραγουδά
στην ψυχή της σεργιανάει
αυτή κρυφά χαμογελά

και το αυτί γίνεται στόμα
που συγγνώμη του ζητά
θυσιάζει την ουσία
στον βωμό για τα πολλά

είναι βάναυσος ο κρότος
σαν ηφαίστειο που ξυπνά
ήρθανε τα πάνω κάτω
πάει η κοιλάδα, τα βουνά

κολυμπάει μέσ'στα μαύρα
τα απύθμενα γκρεμνά
ξάφνου σβήνει ο κόσμος όλος
μονομιάς για τα καλά

δεν μπορεί να καταλάβει
τόσο τι πήγε στραβά
ξέρει μόνο ότι πέφτει
στο κενό χωρίς σχοινιά

καλημέρα καλή μου, γιατί άλλαξες πλευρό;

Ζήτω οι Κροκάνθρωποι

τι;

αν αλήθεια θέλουμε να ζήσουμε

καλύτερα ν΄αρχίσουμε τώρα αμέσως
αν δεν το θέλουμε, δεν πειράζει
αλλά καλύτερα ν΄αρχίσουμε να πεθαίνουμε..

- W. H. Auden

Burkina Faso

κάτω η τρομοκρατία...

...ας την πνίξουμε στο πετρέλαιο...

εικόνες σαρκοβόρες και μυστήρια

(Δεν άντεξα..)

"βρείτε τις διαφορές και κερδίστε ένα ψεύτικο μπιφτέκι"

Αρκεί επίσης μια ματιά στο πρόσωπο της Λίζας της κοντής μπροστά στα ματωμένα χέρια της ακτιβίστριας που την διαμαρτύρεται για τις αγαθοεργίες στο Ιράκ για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της ευαισθησίας και της ευθύνης που την διέπει, και της περηφάνιας που νιώθει για τα κατορθώματά της......η Αγάπη (Αυτός)...

...η Στοργή (Αυτός)......η Συμπόνοια (Αυτή)...
........και τα μυστήρια

.......υπό την ευγενική χορηγία και φροντίδα......

Απάντηση στον άγνωστο αυτοεξόριστο

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια ευγενική χορηγία του Ομίλου Απόρων και Αστέγων Υπέρ του Καπιταλισμού (ΟΑΑΥΚ) και απάντηση στον Στράτο για αυτή του την περιβαλλοντική και επαναστατική δράση:

(για όποιον σοκάρεται ή για τους καλαίσθητους, δεν πειράζει..η πραγματικότητα είναι αρκετά πιο ωμή, αυτή που βλέπουμε εμείς οι "πολιτισμένοι". Όσο για αυτή που δεν βλέπουμε, ασ'τα βράστα)

Σε βρίσκω πολύ σωστό και ως εκ τούτου προτείνω να οργανωθεί άμεσα μια πορεία από βαθιά συνειδητοποιημένα και ιδεολόγα αριστερά άτομα (που ως τέτοια "την τοποθετούν" στην αριστερά μεριά πάντα) στην οποία όλοι θα διαδηλώνουν τσίτσιδοι για το περιβάλλον και θα γαμιούνται σαν τα σκυλιά στις γωνίες στα διαλείματα. Τα πλακάτ θα είναι βαμμένα με κόκκινο κραγιόν και οι μολότωφ θα είναι σε συσκευασία καπότα με ραβδώσεις για έξτρα απόλαυση με εγγυημένη "έκρηξη" πριν την πτώση. Και γεύση πετρέλιο! Οι μπάτσοι θα φοράνε την εξαντρίκ στολή "καβλωμένο κουνελάκι" που θα είναι κατ'εξαίρεση ροζ, αλλά με μπλε ρίγες μην ξεχνιόμαστε και θα θα χαϊδεύουν παιχνιδιάρικα τα χαριτωμένα τους γλομπ. Οι κομματικοί αντιπρόσωποι τέλος θα μοιράζουν σακούλες καπότες με τυπωμένη την φάτσα τους με το παντοτινό ψεύτικο χαμόγελο της βλακώδους ευτυχίας του photoshop. Θα υπόσχονται Ρωμαϊκά όργια χωρίς να ξέρουν τι είναι και θα παίρνουν πίπες για ψήφους.. ώς συνήθως.

Όσοι δημοσιογράφοι πάνε στην πορεία θα πάνε απλά..να γαμηθούνε αν και μάλλον στο μπανιστήρι θα μείνουνε και μακριά από οποιαδήποτε συμμετοχή ή πράξη, όπως συνηθίζουνε άλλωστε. Θα υπάρχουν πάντα και οι πολυπληθείς κρυφοί αυνάνες (ποσοστό άνω του 69%) που όλα αυτά θα τα δούνε στην Τηλεόραση από τις κρυφές κάμερες του Υπουργείου σεξουαλικά μεταδιδώμενων νοσημάτων και θα καταφύγουν στην μέθοδο του αυνανισμού με ακουστικά, για να μην τους πάρει πρέφα και κανένας ασφαλίτης που θα περνάει απέξω με το κουστούμι του, το οποίο θα έχει πάνω ζωγραφισμένα γυμνά μέλη και θα φοράει μαύρα γυαλιά καρδούλες. Και αυτό για να μην καταλάβει κανείς το ανέραστο ποιόν του και να αναμιγνύεται αρμονικά με το πλήθος ρουφιανεύοντας αυτούς που την έχουν πιο μεγάλη..την ερωτική διάθεση (ή αντιστοίχως που τα έχουν πιο μεγάλα για να μην παρεξηγηθώ και ως σεξιστής όπως από κάποιο τρομαχτικά καθυστερημένο μέλος του indymedia στο παρελθόν) άρα που είναι ως εκ τούτου πιο επικίνδυνοι για την κυβερνητική πλεκτάνη με μότο "ανέραστοι και σκυθρωποί, να προσκυνάτε στη Βουλή"..

Θα έχουμε ένα πρόβλημα με το μέρος καθώς από ότι βλέπω και συ έξω είσαι αλλά κάτι θα γίνει. Να δω μετά ποιος θα πάει στην Ερμού να ικανοποιήσει το καταναλωτικοκαπιταλιστικό του Εγώ, ψωνίζοντας μαρκάτα σωβρακάκια και μεταξωτές κυλότες των διακοσίων ευρώ, δηλαδή το ένα τρίτο που μισθού του.. Εξάλλου τι να τα κάνεις, βάλε βγάλε σκίζε, άλλη δουλειά δεν έχουμε;

¡venceremos!
(ή αλλιώς "θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει κι ο φτωχός)

ο τρυποκάρυδος χορεύει μες στη νύχτα και το κύμα

Το φοβερό Σκοτάδι. Σαν ξημερώνει, ζει το μυαλό, τη νύχτα όμως ζει ο άνθρωπος. Όχι εκείνος, ο πλαστικός, ο κοινωνικά σκαλιστός με τα γυαλισμένα τα μάτια, αλλά ο ενστινκτώδης, εκείνος με τα κόκκαλα και τα δόντια, κείνο το αγρίμι, με τα γυαλιστερά μάτια και τις χίλιες αρρώστιες που τον τριγυρνάν σα μύγες. Νύχτες που απλά αδυνατεί να κοιμηθεί μονάχος. Τα συναισθήματα τρυπώνουν ύπουλα εκεί που δεν τα περιμένει.. Αγγαλιάζει μία μοναξιά που τον τρυπάει, τον πνίγει, κατασκηνώνει στο σώμα του σαν επίμονος διαδηλωτής σε καθιστική διαμαρτυρία. Ουρλιάζει κι εκείνος μαζί, χωρίς να ξέρει το γιατί. Ίσως να είναι πολλά τα γιατί και να μπερδεύτηκε κι αυτός, δεν ξέρει πού να αρχίσει.

Ένα κρεβάτι απέραντο που αν γεμίσει με ακόμα ένα λάθος σώμα θα φαίνεται απλά πιο άδειο ακόμη και αβάσταχτο. Μία ύπαρξη μικροσκοπική όσο κι απέραντη, που αν βαφτεί με λάθος χρώματα θα μαραζώσει, και θα πέσει σαν σάπιο μήλο, που δεν θα βρίσκει πια το λόγο να κρεμιέται απ'το κοτσάνι. Κι όλο το χρωματιστό το πανηγύρι που κάποτε ξεχείλιζε τις μουσικές τις πιο μαγευτικές, τώρα πια γκρίζο και μουντό, συνοδευόμενο από κενές και τραγικές φανφάρες, απλά υπάρχει εκεί, σαν τρυποκάρυδος που ροκανίζει το σκοινί του. Κι αυτός μεταίωρος χαζεύει το κενό. Αναπολεί το παρελθόν, σαν να κοιτάει μέσα από κάποιο σκονισμένο τζάμι. Κι αναρωτιέται αν στο κενό του κρύβεται κι αυτή.. κι αυτό.. κι αυτά.. όλα όσα νιώθει και ίσως ποτέ δεν θα μπορέσει να πάρει και να δώσει..

Και όλα μοιάζουν με θάλασσα, παλίρροια συνεχής κι άμπωτη που ανεβοκατεβαίνει. Σαν κύμα την σηκώνει ψηλά, βλέπει τα πάντα και ξάφνου την πετάει σε μια τρύπα σκοτεινή. Πώς να δαμάσει μία θάλασσα αυτή; Εδώ φοβάται να πηδήξει μεσ'το κύμα, λίγο να βραχεί. Λίγο την ανάσα να κρατήσει, να αφεθεί να την χαϊδέψει ο αφρός και αυτά τα βότσαλα που στροβυλίζονται σαν μεθυσμένα στη ορμή του. Πώς θα μπορούσε να την πιάσει αφού ένα ακόμα βότσαλο είναι κι αυτή, λίγο πιο άσπρο ίσως, αλλά στο τέλος μονάχα ένα βότσαλο ακόμα.. Κι αυτή από ένα αντίστοιχο σπαγγάκι, ίσα που κρατιέται. Και το κενό κοιτάει αποχαυνωμένη..

Κάπου εκεί στο κενό, μέσα στα πολλά βήματα χάνεται ο ρυθμός, χάνεται το βάδισμα, κι η μουσική από μελωδία και χορός γίνεται αγχωτικός εχθρός που του μετράει καρτερικά στιγμές, περιμένοντας να παραπατήσει και να σωριαστεί. Όλα του έμοιαζαν τόσο πιο εύκολα χωρίς τα σύννεφα.. Όσο υπάρχει ήλιος θα μπορεί να βλέπει το αντικείμενο και τη σκιά του. Μια Ανατολή και μία Δύση και να τις εκτιμάει για την διαφορετικότητά τους. Μερικές φορές να διαλέγει ανάμεσά τους. Όμως τι γίνεται όταν κρύβεται μες στα σύννεφα ο ήλιος.. ή όταν πέφτει αυτό το φοβερό Σκοτάδι..

a Rubén Blades

La chica plástica
Ella era una chica plástica de esas que veo por ahí

de esas que cuando se agitan sudan chanele number three
que sueñan casarse con un doctor
pues el puede mantenerlas mejor
no le hablan a nadie si no es su igual
al menos que sea un fulano de tal
son lindas delgadas de buen vestir
de mirada esquiva y falso reír

el era un muchacho plástico de esos que veo por ahí
con la peinilla en la mano y cara de yo no fui
de los que por tema en conversación
discuten que marca de carro es mejor
de los que prefieren el no comer
por las apariencias que hay que tener
pa' andar elegantes y así poder una chica plástica recoger

Que fallo!

era una pareja plástica de esas que veo por ahí
el pensando solo en dinero
ella en la moda en París
aparentando lo que no son
viviendo en un mundo de pura ilusión
diciendo a su hijo de cinco años
no juegues con niños de color extraño
ahogados en deudas para mantener
su estatus social en moda o coctel

Que fallo!

Era una ciudad de plástico de esas que no quiero ver
de edificios cancerosos y un corazón de oropel
donde en ves de un sol amanece un dolar
donde nadie ríe donde nadie añora
con gente de rostros de poliester
que escuchan sin oír y miran sin ver
gente que vendió por comodidad
su razón de ser y su libertad

Oye latino oye hermano oye amigo
nunca vendas tu destino por el oro ni la comodidad
nunca descanses pues nos falta andar bastante
vamos todos adelante para juntos terminar
con la ignorancia que nos trae sugestionados
con modelos importados que no son la solución

no te dejes confundir
busca el fondo y su razón
recuerda se ven las caras
pero nunca el corazón
no te dejes confundir
busca el fondo y su razón
recuerda se ven las caras
pero nunca el corazón
recuerda se ven las caras
y jamas el corazón

Parao!
Hay quien ve la luz al final de su túnel
y construye un nuevo túnel, pa´ no ver,
y se queda entre lo oscuro, y se consume,
lamentando lo que nunca llegó a ser.
yo no fui el mejor ejemplo y te lo admito,
fácil es juzgar la noche al otro día;
pero fui sincero, y éso sí lo grito,
que yo nunca he hipotecado al alma mía!
si yo he vivido parao, ay que me entierren parao;
si pagué el precio que paga el que no vive arrodillao!
la vida me ha restregao, pero jamás me ha planchao.
en la buena y en la mala, voy con los dientes pelaos!
sonriendo y de pie: siempre parao!

las desgracias hacen fuerte al sentimiento
si asimila cada golpe que ha aguantao.
la memoria se convierte en un sustento,
celebrando cada rió que se ha cruzao.
me pregunto, cómo puede creerse vivo,
el que existe pa´ culpar a los demás?
que se calle y que se salga del camino,
y que deje al resto del mundo caminar!

a mí me entierran parao.
ay, que me entierren parao!
ahí te dejo mi sonrisa y todo lo que me han quitao.
lo que perdí no he llorao, si yo he vivido sobrao,
dando gracias por las cosas
que en la ruta me he encontrao.
sumo y resto en carne propia,
de mi conciencia abrazao.
parao! aunque me haya equivocao,
aunque me hayan señalao,
parao! en agua de luna mojao,
disfrutando la memoria de los rios que he cruzao,
aunque casi me haya ahogao, sigo parao!

Parao!

γράμμα από ένα φίλο

φίλε Πάνο,

αναγκάζομαι να σου γράψω γιατί νοιάζομαι πραγματικά για σένα. γιατί την τελευταία φορά που σε είδα δεν ήσουν καθόλου καλά, νομίζω λοιπόν ότι χρειάζεται ένας φίλος να σου θυμίσει κάποια πράγματα..

Πρέπει να αποδεχθείς φίλε μου τα διάφορα γεγονότα που δεν έχεις επιλέξει στη ζωή σου.. σιγά σιγά θα έπρεπε να συνειδητοποιείς ότι ήρθες εδώ που είσαι τυχαία, όπως τυχαία έζησες όπως έζησες. μεγάλωσες σε ένα κόσμο που κάποιος διάλεξε τυχαία για σένα και πιθανόν να μην μοιάζει και πάρα πολύ με αυτόν που θα ήθελες να δεις και να περπατήσεις εσύ. αλλά τι σημασία έχει αυτό ρε Πάνο; Μήπως είσαι ο μόνος;

Πρέπει να αποδεχθείς ότι οι μηχανές και τα μπετά που βλέπεις παντού γύρω σου είναι φυσιολογικά, και η βρώμα η τεχνητή. Όλα αυτά, τα ψέματα τα απροκάλυπτα και ο πόνος και η μοναξιά. Έτσι το θέλησαν οι πολλοί βλέπεις, ή μάλλον οι λίγοι και ως συνήθως, μετά έπεισαν εύκολα και τους πολλούς. Α ναι, πρέπει να αποδεχθείς ότι αυτό είναι επίσης φυσιολογικό και πολύ συνηθισμένο στην εποχή μας. και πότε δεν ήταν δηλαδή; ή μερικές φορές απλά αυτή είναι η φύση μας ρε συ. Ναι ναι, να με ακούς εμένα όταν στο λέω, το λένε και οι γιατροί οι μεγάλοι.. σταμάτα τώρα, και τι ξέρεις εσύ από αυτά;; σκάρτοι είμαστε σου λέω με βούλα και παράσημο.. και τι σου λέω για γιατρούς! το λέει και η Τηλεόραση! και οι Δέκα Εντολές!

Επίσης όταν περπατάς στο δρόμο να μην μιλάς σε παρακαλώ μόνος σου. Είναι περίεργο, αντιαισθητικό θα έλεγα και σίγουρα θα 'σαι τρελλός. Δεν μπορεί κάποιος να νιώθει απλά την ανάγκη να συνομιλήσει..με την αφεντιά του. όχι όχι, είσαι σίγουρα τρελλός, σχιζοφρενής θα έλεγα, όποιον λογικό και να ρωτήσεις θα στο πει. Λογικό μου φαίνεται, ποιον να ακούσω ρε συ, εσένα ή όλους τους άλλους; Α και για να μην το ξεχάσω, την Κυριακή αν θες να τα πούμε πάμε στο γήπεδο, παίζει ο Ηλιθιακός με τον Ψώφη.. θα περάσουμε μούρλια, θα τους δείξουμε εμείς!

Και για να μην ξεφεύγω από το θέμα μας, θα στο λύσω τώρα εγώ που το χω πιάσει απ'τα αρχίδια, απολύτως λογική είναι και η προθυμία των πολλών να κλείσουν μάτια αυτιά και στόμα και να τρέξουν πρόθυμα πίσω από την ποδιά των δέκα νοματέων, όχι μόνο αποδεχόμενοι την χαρωπή σκλαβιά τους αλλά σθεναρά μαχόμενοι ο,τιδήποτε τολμήσει να την διαταράξει. Έτσι είμαστε οι άνθρωποι φίλε μου, δώσε μας κάτι να συνηθίσουμε και ας είναι και ένας στάβλος. Και εμείς μέσα από τις παρωπίδες μας θα μάθουμε χαρωπά να χλιμιντρίζουμε.. μέχρι να μας φορτώσουνε στο Οργουελικό φορτηγό για το ζαμπόν και μεις να αναρωτιώμαστε πού πάμε.. και μέχρι να το καταλάβουμε δεν θα μας δώσουμε χρόνο καν να το δεχτούμε, οπότε βουρ! μέσα στην κρεατομηχανή..

Για αυτό μην στεναχωριέσαι, μην απογοητεύεσαι, υπάρχουν και όμορφα πράγματα γύρω σου. μπορείς ακόμα να ανασάνεις δωρεάν, σκέψου το έτσι.. για πόσο; έλα τώρα, μην μου βάζεις δύσκολα, απόλαυσέ το όσο κρατάει, εξάλλου χάρη σου κάνουν και μόνο που σε αφήνουν να υπάρχεις. ανέπνεε γρήγορα γιατί όταν ανακαλύψουν το(ν) ανθρωπορομπότ που απλά θα τους κόβει τα φρούτα από το δέντρο και δεν θα τα κοιτάει καν, τότε φίλε Πάνο, δεν θα σε χρειάζονται πια.. τότε είναι που θα την έχεις πραγματικά γαμήσει.. μέχρι τότε η συμβουλή μου είναι να αναπνέεις βαθιά και δωρεάν, με ευγνωμοσύνη, και μην τυχόν σου περάσει από το μυαλό να κοιτάξεις τα φρούτα, γιατί θα σου βγάλω τα μάτια, εγώ ο φίλος σου, άπληστε... για το καλό σου πάντα, μην παρεξηγηθούμε..

με απόλυτη Ειλικρίνεια και Αγάπη, ο φίλος σου,

Αυτοαπατεωνίσκος Ζωηκαθορίζογλου